
Si Sayyiduna Talhah (radhiyallahu ‘anhu) sa Labanan sa Uhud
Iniulat ni Sayyiduna Zubair bin Awwaam (radhiyallahu anhu) na noong labanan sa Uhud, sumuot si Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam) ng dalawang baluti.
Sa gitna ng labanan, nais ni Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam) na umakyat sa isang malaking bato, ngunit dahil sa bigat ng kanyang dalawang baluti, hindi niya ito magawa. Kaya naman, hiniling niya kay Sayyiduna Talhah (radhiyallahu anhu) na umupo upang magsilbing sandigan niya sa pag-akyat sa bato. Agad namang umupo si Sayyiduna Talhah (radhiyallahu anhu) at tinulungan si Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam) na makaakyat sa bato.
Sinabi ni Sayyiduna Zubair (radhiyallahu anhu) na narinig niya noon si Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam) na nagsasabing, “Naging waajib (tiyak na nakatakda) na para kay Talhah [ang Paraiso].”
Sa labanan sa Uhud, buong-tapang na sumama at nagprotekta si Sayyiduna Talhah (radhiyallahu anhu) kay Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam). Sa tuwing pinag-uusapan ng mga Sahabah (radhiyallahu anhum) ang labanan sa Uhud, sinasabi nilang ang araw na iyon (ang araw ng Uhud) ay maituturing na araw ni Sayyiduna Talhah (radhiyallahu anhu). Ginamit ni Sayyiduna Talhah (radhiyallahu anhu) ang kanyang katawan upang magsilbing pananggalang kay Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam). Nagtamo siya ng mahigit walumpung sugat sa kanyang katawan, ngunit hindi niya iniwan ang tabi ni Sayyiduna Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam), kahit pa naparalisado na ang kanyang kamay dahil sa tindi ng mga natamong sugat.
Alislaam Pagsusumikap na Buhayin ang Relihiyong Islam ng Buong buo